Efekt... Tęczy

A kto ciebie śliczna tęczo,
siedmiobarwny pasie,
namalował na tej chmurce
jakby na atłasie?

Wspomnienie: Jesień

Była to złota, dojrzałością pachnąca jesień. Najpiękniejsza z pór roku, zadumana pogodną zadumą zrozumienia i ciszy, wspaniała w mądrym uśmiechu do opadających z niej złotych i purpurowych liści, w uśmiechu do przemijającego porywu wiosennej młodości i rozkwitu lata. Najmądrzejsza z pór roku, zapatrzona w głębię tajemnic natury, spokojna, że znowu przyjdzie kwiecisty szych wiosny i znowu bujna radość lata, by przygotować jej odwieczny powrót, powrót ciężarnej nowym płodem jesieni, że znowu odda go światu, a sama, wolna już od trosk, zanurzy się w pogodzie rozmyślań.
Z bladobłękitnego stropu znikły już dawno klucze żurawi. Odleciały stada ptactwa koczowniczego, a w wysokich koronach drzew wróble odbywały swe hałaśliwe wiece, jakby naradzając się, czy zostać, czy też pofrunąć w ślad za tamtymi.

Ziomowy klimacik :)

Zima jest piękna.

.

.

.

.

.

.

.

.

przez pierwsze 20–30 minut.

Wrocław #2

Widok na Ostrów Tumski

Rotunda z ''Panoramą Racławicką''

Rynek

kościół Św. Wojciecha

Most Grunwaldzki

Katedra